Storytelling

Posted 27 december 2018 | Branding, Hero, Story, Storytelling, Visuals

Waarom visuals zo belangrijk zijn voor verhalen

Visuals vs Storytelling

Of jij je weekenden doorbrengt op Netflix, achter je gameconsole of in de kroeg, je consumeert verhalen. Maar wat doen visuals met verhalen? Een goed verhaal zonder visuals is en blijft simpelweg een goed verhaal. Neem datzelfde verhaal en voeg er goede visuals aan toe en voilà: je hebt een ervaring. Niet overtuigd? Goed, want laat ik nu een voorbeeld geven:

Een man besluit zijn huidige bestaan in te ruilen voor een leven in een nieuwe wereld. Daar delven de kolonisten een kostbare grondstof. Net waar de kostbare grondstof zich bevindt, heeft zich een inheemse stam gevestigd en die is niet van plan te vertrekken. Terwijl de man de nieuwe wereld ontdekt, kruist hij zijn pad met een vrouwelijke inboorling. De man krijgt de taak om in de stam te infiltreren, om zo te achterhalen wat hen wél doet vertrekken. Hoe meer de man leert over de stam en de vrouwelijke inboorling, des te meer hij zich begint te verzetten tegen de kolonisten. Daarnaast begint hij ook nog eens gevoelens te krijgen voor de vrouw. Als hij ontdekt dat een aanval op de stam aanstaande is, besluit hij de stam te waarschuwen. De stam vecht, met de hulp van de man, terug en weet de kolonisten ternauwernood te verslaan. De man sluit zich aan bij de stam en zijn leven te delen met de vrouw. Ze leven nog lang en gelukkig.

Disney

Komt dit verhaal je bekend voor? Disney’s Pocahontas? Avatar? Beide antwoorden zijn goed, want in essentie vertellen beide films hetzelfde verhaal. Juist de visuals maken het verschil waarmee de films van elkaar te onderscheiden zijn en geven de film context. Ondanks het verhaal zijn beide films in uitvoering compleet anders. Zo speelt Avatar zich af in het jaar 2154 op een andere planeet, terwijl Pocahontas afspeelt in het jaar 1607, in het net ontdekte Amerika.

2kwadraat

Wat is het geheim van visuals?

Beelden overtuigen. Wat je ziet, geloof je eerder dan wat je hoort. Door het verhaal visueel te presenteren, creëer je een nieuwe werkelijkheid. De regisseur, James Cameron, moest 9 jaar wachten totdat de techniek genoeg gevorderd was om zijn ideeën te kunnen realiseren. Hij wilde een sciencefictionfilm maken die verder ging dan enkel figuranten in een gek kostuum voor een decor. Hij wilde ‘echte’ aliens. Een ervaring waarin jij je daadwerkelijk zou wanen op Pandora. De regisseur stak jaren in de ontwikkelingen van zijn computeranimaties om Pandora tot leven te wekken. En zelfs dat was niet genoeg.

James Cameron ging een stap verder. Hij wilde meer diepte in zijn verhaal en (her)introduceerde 3D met zijn film. Het resultaat? Toen Avatar in 2009 uitkwam, brak het record na record en is het vandaag de dag nog altijd de meest verdienende film ooit. Een goed verhaal vertellen is één, maar een goed verhaal tot een ervaring omdopen is andere koek. Het vergt niet enkel meesterschap over taal, om het verhaal te kunnen vertellen, maar juist ook over beeld. Om het verhaal zo authentiek mogelijk uit te beelden. Wie vandaag de dag een grootmeester in storytelling wil worden, moet dus meester zijn in zowel beeld als taal. Want alleen zo kun je een goed verhaal omtoveren tot een ervaring en een ervaring vergeet je nooit.

READ MORE
Posted 9 november 2018 | #hownottodo, Game, Gaming, PS4, Story, Storytelling, XBOX

Hoe No Man’s Sky, No Man’s Story werd.

Hoe een oneindig groot spel, No Man’s Sky, uitdraaide op een flop van de grootste orde. In een vorige blog van 2kwadraat had ik het over het belang van visuals in een verhaal. Nu draaien we het om. Wat is het belang van storytelling in een game? 

Storytelling in Game

Het is 2016 in augustus, de zomervakantie was bijna ten einde. Ik zat ongeduldig te wachten totdat mijn Playstation de nieuwste sensatie eindelijk had gedownload: No Man’s Sky. Een spel waarin je als ruimtereiziger het, oneindig grote, heelal kunt doorkruisen. Het doel van het spel: het centrum van het universum bereiken. Je kreeg een ruimteschip tot je beschikking en je kon gaan en staan waar je wilde. Letterlijk. Elke planeet en maan die je zag, kon je onderwerpen aan een ontdekkingstocht. Je kon ervoor kiezen om de ruimtelichamen enkel te bezoeken voor de broodnodige mineralen, om je reis voort te zetten. Óf je koos ervoor om een planeet helemaal te ontdekken en zijn flora en fauna in kaart te brengen.

 

De ontwikkelaar, Hello Games, claimde dat er ruim 80 quintiljoen unieke planeten in het spel zat (als je nu begint met tellen ben je over 95 tiljard jaar klaar met tellen; succes!). De verwachtingen voor het spel waren dan ook hooggespannen. Het spel won al een heel scala aan awards, voordat het daadwerkelijk in de winkels lag. Als ware storyteller kon ik niet wachten om mijn avontuur als ruimtepionier te beginnen. Ik kon eindelijk mijn stempel achterlaten in een digitale universum.

Storytelling

 

No Man’s Story

Maar… Op het moment dat No Man’s Sky bezig was met de installatie, begon zich op Twitter een orkaan aan kritiek te ontwikkelen van de zwaarste categorie. Het spel was weliswaar een technisch hoogstandje, maar het miste een belangrijk element: een verhaal. Verhaalloos door een het heelal reizen, werd al snel heel saai en een inwisselbaar avontuur. Er was amper interactie mogelijk, je was moederziel alleen in een oneindig groot universum. Een regelrechte doodsteek voor het spel. Het publiek beoordeelde het spel met een 2.6. Ook critici en gamerecensenten waren niet mild. Zij beschuldigde de ontwikkelaar ervan dat zij valse beloftes hadden gemaakt. Binnen een paar uurtjes had ik het spel weer verwijderd, het was niets aan. Laat dat ruimtereizen maar zitten, desondanks de oneindig aantal planeten, diersoorten en planten die er te ontdekken waren.

Hoe komt het dat een spel dat oneindig groot is, met een hoge ontdekkingsgehalte, toch weet te floppen? Laten we voorop stellen dat het spel nog altijd een technisch hoogstandje was (en nog steeds is). Juist omdat er een verhaal ontbrak in het spel, was er geen houvast voor de speler. Je raakte verdwaald in een oneindig groot universum. Juist dat het praktisch oneindig groot was, werd het grootste struikelblok. Centrum van het universum bereiken was je streven, maar door het missen van een narratieve vertelling, kreeg je maar geen antwoord. Er was geen conflict. Waarom moest je nu zo nodig naar het centrum van het universum? Wat had je daar te zoeken? Je had geen drijfveren. Er was geen context. Het werd een kwestie van planeet naar planeet vliegen, totdat de verveling toesloeg. Je rol was onduidelijk en inwisselbaar. Het oneindig grote universum werd al snel leeg. Naderhand voegde de ontwikkelaar een verhaal toe aan het spel, maar het kwaad was al geschied. No Man’s Sky was een No Man’s story geworden. Het spel miste een verhaal en daarmee miste het een ziel.

READ MORE
Posted 9 november 2018 | Baan, Communicatie, Job, Sollicitatiegesprek, Story, Storytelling

Met storytelling je baan binnenslepen

Je kent het wel, de ochtend voor jouw sollicitatiegesprek. Je stressgehalte schiet door het plafond. Eigenlijk maken we het ons moeilijker dan het daadwerkelijk is, want met je verhaal kom je verder dan dat je denkt. Hoe? Dat lees je hier. 

Als klein kind bracht ik mijn zomervakanties altijd door in Marokko. Ik was 8 toen ik samen met mijn ouders over de kronkelende wegen in het Atlasgebergte reed. Ineens gebeurde het ondenkbare: een deel van het wegdek zakte weg. De auto rolde een vallei in en maakte een val van ruim 25 meter. Wonder boven wonder kwam ik er zonder kleerscheuren uit, maar de ervaring had wel een onzichtbare krater geslagen. Om als 8-jarige de dood in de ogen te hebben gezien, was voor mij een angstig moment en het bleef me achtervolgen. Achter iedere hoek schuilde voor mij de dood. Ik was ervan overtuigd dat de dood nog een rekening had te vereffenen. Elke keer als ik met vrienden in de bomen klom, speelde er in mijn achterhoofd constant een wat-als-scenario af. Het zorgde ervoor dat ik als klein kind verlamd raakte door angst. Angst voor de dood.

2kwadraat

Vroeger

De drukke en praatgrage Yassin werd stil en rustig. Dat viel op. Ook mijn opa merkte dat op. Hij hoorde mijn eindeloze gebabbel niet meer en mijn kwajongensstreken waren als sneeuw voor de zon verdwenen. Hij nam mij op schoot en begon zijn verhaal te vertellen. Hoe hij en mijn oma in een uitzichtloze situatie zaten. Waardoor hij de oversteek naar Europa wel moest maken. Hij vertelde mij over de avonturen die hij in loop der jaren beleefde. Hij deelde zijn ervaringen, zijn belevingen en vooral zijn wijsheid met me. Mijn opa kwam met niets naar Europa, om hier iets op te bouwen voor zijn kinderen. Zodat zij het beter zouden krijgen dan hij. Hij wist mij hiermee te inspireren. Om niet meer angstig in het leven te staan. Om niet meer eindeloos wat-als-vragen te blijven stellen, maar om er gewoon voor te gaan.

Mijn opa motiveerde me om te gaan zoeken wat ik leuk vond en mijn eigen grenzen te verleggen. De Hollandse Polderdroom had me gegrepen en er was maar één ding dat ik ook wilde: Verhalen vertellen die mensen inspireren en motiveren, zoals mijn opa dat deed. Het was tevens het begin van mijn ambitie om de beste storyteller van Nederland worden. Jaren later schreef ik Bex* een brief met precies dat verhaal en ik werd uitgenodigd voor een gesprek.

“Verhalen vertellen die mensen inspireren en motiveren, zoals mijn opa dat deed.”

Het was een vroege dinsdagmorgen. Ik zat in de trein naar Amsterdam, waar ik het sollicitatiegesprek zou hebben. De conducteur riep halverwege Rotterdam Centraal en Leiden Centraal om dat de trein niet verder zou rijden. Een grote stroomstoring in Amsterdam had het treinverkeer platgelegd. Shit, wat nu? Ik dacht op dat moment aan mijn opa. Die zou zich niet laten tegenhouden door een stroomstoring. Sterker nog, die kende het hele fenomeen niet eens toen hij mijn leeftijd had. Hij zou zijn ambitie niet laten varen door zoiets stoms. Als ik de beste storyteller van Nederland wilde worden, dan moest ik me door niets of niemand laten tegenhouden. Dus ik belde Theo Hendriks op en vertelde hem dat ik er wellicht niet op tijd zou zijn, máár dat ik wel langs zou komen. Ik was die dag te laat op mijn sollicitatiegesprek. Daarnaast had ik me slecht voorbereid en stonden er nog spelfouten in mijn motivatiebrief. Toch kreeg ik de baan. Niet omdat ik het juiste paar schoenen aanhad, maar omdat ik mijn verhaal vertelde. Niet de voorgekauwde antwoorden geven op vragen waarvan je weet dat ze komen, maar laten zien wie je écht bent. Met verhalen. Want daarmee kom je verder.

READ MORE
Posted 9 november 2018 | 2kwadraat, Marketing, Social Media, Story, Storytelling

Social Media en Storytelling, hoe gaat dat samen?

Sinds mensenheugenis vertellen we verhalen. Om elkaar te vermaken, maar óók om informatie over te dragen. Goede verhalen weten de tand des tijds te overleven. Hele culturen en zelfs religies vinden hun oorsprong in verhalen. Verhalen weten zich uitstekend aan te passen aan nieuwe platformen, media en uitingen. Althans, dat denken we want hoe zit het met social media en storytelling? Hoe pak je dat aan?

Het perfecte plaatje

Mensen zijn geboren verhalenvertellers. Toch weten wij niet altijd hoe we ons verhaal via social media kunnen verkondigen. Sterker nog, als we aan social media denken, denken we in SMART-doelstellingen: het bereik vergroten, de betrokkenheid van de doelgroep verbeteren of de conversie laten toenemen. Bij verhalen werkt dat toch iets anders, want verhalen kun je niet SMART formuleren. Het sprookje van Roodkapje bijvoorbeeld zou dan bittersaai worden. Probeer het maar.

Organisaties lijden aan het ’Instagram-syndroom’. Alles lijkt altijd perfect te verlopen en dat laten we maar al te graag zien. Als het even minder gaat of als onze organisatie met een tegenslag te maken krijgt, dan proberen we dat te verhullen en laten we dat vooral niet merken aan de buitenwereld. Jammer genoeg levert een perfect verloop geen verhaal op. Roodkapje die niet van het pad afgaat, is géén verhaal. Dat is slechts een mededeling van een meisje dat braaf eten aflevert bij haar grootmoeder. Organisaties publiceren vaak alleen droge content op hun social media-kanalen. In tijden dat we ons willen onderscheiden, is dat juist niét de manier. Door context te scheppen, laten we het publiek juist ervaren waarom we zo bijzonder zijn. En drie keer raden wat wél context schept? Inderdaad, een verhaal.

2kwadraat

Storytelling op social media

Jouw verhaal vertellen op social media lijkt zo logisch nog niet. Want je moet je verhaal fragmenteren, en over een langer tijdsbestek uitsmeren. Dat komt de spanningsboog niet ten goede. Toch? Maar het gebeurt al, bijvoorbeeld op tv. Als het goed is, zit jij elke week weer aan de buis (of Netflix) gekluisterd om de volgende aflevering van je favoriete serie te kijken. De kunst om een verhaal via social media te vertellen, is om te beginnen met een interessante belofte en de spanning van meet af aan op te bouwen.

Waar moet je rekening mee houden als je storytelling wil toepassen op social media? Het begint bij het verhaal zelf. Je moet een goed verhaal hebben. Juist op social media – je deelt de tijdlijn immers met andere content – kun je met een krachtig verhaal het verschil maken. Nu kun je natuurlijk eindeloos blijven discussiëren wat een verhaal goed maakt, maar daar gaat het niet om. Je moet ook zorgen voor een goede spanningsboog, zoals eerder gezegd. Als je je verhaal opknipt in fragmenten, moet je het publiek achterlaten met een gevoel dat het meer wil. De spanningsboog van je verhaal hangt nauw samen met de kwaliteit ervan. Je publiek leeft namelijk mee en wil weten hoe het eindigt. Last but not least: beelden. Je verhaal op een visuele manier presenteren, is een kunst op zich. Maar goede visuals dopen je verhaal om in een ervaring. Wat je ziet, geloof je tenslotte eerder dan wat je hoort.

Social media 2.0: story experience

De kracht van social media zit hem in het woord: sociaal. Toch zetten organisaties deze kanalen nog veel te vaak in om eenzijdig content te ‘lozen’. Door je verhaal te delen via social media-kanalen, maak je het publiek onderdeel van het verhaal. Dat betekent ook dat je de perfecte balans moet vinden tussen de kracht van je kanaal en het perspectief waarmee je het verhaal vertelt. Wie die balans meester is, haalt het beste uit zijn social media-kanaal en schotelt zijn publiek een prachtig visueel verhaal voor. Een ervaring die laat zien dat storytelling en social media een perfecte combinatie zijn.

READ MORE